บทความนี้แปลโดยอัตโนมัติ ดูฉบับต้นฉบับ
เข้าใจยากจัง proไม่มีใครคิดถึงเรื่องแบบนั้นหรอก แต่สุดท้ายมันก็เกิดขึ้น Galaxy จากสามFold ฉันได้เข้าร่วมในโครงการทดลอง DIY สุดท้าทายของยูทูบเบอร์คนหนึ่งที่ตัดสินใจแก้ปัญหาใหญ่ที่สุดอย่างหนึ่งของอุปกรณ์พับได้ นั่นก็คือ อายุการใช้งานแบตเตอรี่ เขาทำได้สำเร็จโดยการเพิ่มความจุแบตเตอรี่เกือบเท่าตัว
Scotty Allen จากช่อง Strange Parts เป็นผู้ริเริ่มความพยายามนี้ Galaxy จากสามFold มันมาพร้อมแบตเตอรี่ขนาด 5,600 mAh ซึ่งถึงแม้จะเป็นตัวเลขที่ค่อนข้างดี แต่การจ่ายไฟให้กับจอแสดงผลภายในทั้งสามจอนั้นก็ยังเป็นเรื่องที่ท้าทายอยู่บ้าง pro ซึ่งทำให้แบตเตอรี่ทำงานหนักมาก
อัลเลนคือ proตัดสินใจเปลี่ยนเซลล์แบตเตอรี่เดิมด้วยแบตเตอรี่ซิลิคอน-คาร์บอนที่ทันสมัยกว่า แบตเตอรี่เหล่านี้ใช้ซิลิคอนในขั้วบวก ซึ่งช่วยให้สามารถเก็บพลังงานได้มากขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ในขณะที่ยังคงมีขนาดกะทัดรัด ผลลัพธ์ของการดัดแปลงคือแบตเตอรี่ที่ใช้งานได้ proแบตเตอรี่ชนิดนี้มีความจุรวม 9,600 mAh ซึ่งมากกว่าแบตเตอรี่ชนิดอื่นถึง 4,000 mAhproแบบดั้งเดิม ดังนั้นจริงๆ แล้วก็คือแบตเตอรี่แบบนี้ Galaxy S25
Fotogalerie
ความท้าทายและความเสี่ยงทางเทคนิค
Proกระบวนการเปลี่ยนแปลงนั้นไม่ง่าย และต้องแลกมาด้วยการเสียสละ Proเนื่องจากแบตเตอรี่รุ่นใหม่มีรูปทรงแตกต่างออกไป อัลเลนจึงต้องออกแบบและผลิตแผ่นภายในแบบพิเศษเพื่อให้เซลล์แบตเตอรี่พอดีกับตัวเครื่องโทรศัพท์ นอกจากนี้ยังจำเป็นต้องถอดและบายพาสระบบจัดการแบตเตอรี่เดิมที่ควบคุมการชาร์จและการคายประจุด้วย
คุณอาจจะสนใจ
การทดลองนี้จำเป็นต้องใช้โทรศัพท์ที่ชำรุดหลายเครื่องก่อนที่จะสร้างเวอร์ชันที่เสถียรได้ อย่างไรก็ตาม แม้แต่ชิ้นงานสุดท้ายก็ยังมีข้อบกพร่องอยู่หนึ่งอย่าง คือมีเส้นสีขาวพาดผ่านจอแสดงผลแบบยืดหยุ่น ซึ่งบ่งชี้ถึงความเสียหายระหว่างการประกอบใหม่
อนาคตของพลังงานเคลื่อนที่?
นี้ proโครงการนี้แสดงให้เห็นถึงศักยภาพอันมหาศาลของแบตเตอรี่ซิลิคอน-คาร์บอน เทคโนโลยีนี้อาจช่วยให้ผู้ผลิตสามารถติดตั้งแบตเตอรี่ขนาดใหญ่ขึ้นในโทรศัพท์ได้โดยไม่ต้องเพิ่มความหนาของตัวเครื่องอย่างมาก แต่เรารู้เรื่องนี้มานานแล้ว เพียงแต่ตอนนี้มีหลักฐานยืนยันแล้วเท่านั้น
Proปัญหาคือเซลล์เหล่านี้ก็มีข้อเสียเช่นกัน เช่น มีแนวโน้มที่จะขยายตัวมากขึ้นระหว่างการใช้งาน หรืออาจมีอายุการใช้งานโดยรวมสั้นกว่าแบตเตอรี่ลิเธียมไอออนแบบดั้งเดิม การทดลองของอัลเลนจึงเป็นเพียงการสาธิตที่น่าสนใจว่าขีดจำกัดของฮาร์ดแวร์ในปัจจุบันสามารถผลักดันไปได้ไกลแค่ไหน
